fa ارائه مدل بهینه سیستم عرضه انرژی الکتریکی کشور در جهت تحقق توافقنامه پاریس تخصصي Special پژوهشي Research بر اساس توافقنامه پاریس و سند مشارکت ملی کشور ارائه شده در این توافقنامه، ایران متعهد شده است که در بازه زمانی 10 ساله، 1409-1399 به میزان 4 درصد میزان انتشار گازهای گلخانه‌ای را کاهش دهد<span dir="LTR">.</span> حدود 30 درصد از میزان انتشار گازهای گلخانه&shy;ای متعلق به بخش نیروگاهی کشور است و سایر بخش&shy;های حمل و نقل، خانگی و صنعت از میزان انتشار کمتری برخوردار می&shy;باشند. لذا&nbsp; هدف اصلی در این پژوهش، ارائه ساختاری در سیستم عرضه انرژی الکتریکی کشور با در نظر گرفتن همزمان منافع تولیدکننده و مصرف‌کننده در جهت کاهش میزان انتشار گازهای گلخانه<span dir="LTR">‌</span>ای بخش نیروگاهی تا حد مجاز تعهد شده در توافقنامه پاریس می&shy;باشد که در قالب یک مدل برنامه‌ریزی ریاضی غیرخطی با اعمال محدودیت‌های فنی-اقتصادی مربوطه و با تغییر در نگرش مدلسازی از دیدگاه دولتی به دیدگاه سرمایه&shy;گذار بخش خصوصی انجام خواهد گرفت. نتایج حاکی از آن است که در صورت نفوذ 20-10 درصدی انرژی&shy;های تجدیدپذیر، اعمال مالیات کربن با میزان 25 دلار به ازاء هر تن <span dir="LTR">CO₂</span> و تسریع در روند تبدیل نیروگاه&shy;های گازی به سیکل ترکیبی با نرخ تبدیل 5 درصد سالانه، رسیدن به میزان تعهد شده در توافقنامه پاریس میسر می&shy;باشد. لذا با اعمال مالیات کربن، حمایت از نیروگاه&shy;های تجدیدپذیر (کاهش هزینه سرمایه&shy;گذاری اولیه و ارائه نرخ منطقی تضمینی خرید برق) و افزایش راندمان نیروگاه&shy;های گازی می&shy;توان به اجرای عملیاتی توافقنامه پاریس در بازه زمانی مورد نظر امیدوار بود. As part of its Paris Agreement commitment, Iran pledged to decrease 4 % of its carbon dioxide (CO₂) emissions from 2020 to 2030. About 30% of total emissions in Iran belongs to electricity supply network while energy consumption in other sectors (transport, household, and industry) have a lower share in CO2 emission. The main concern here is finding the optimal model of power plants in the electricity supply system that should be deployed to meet Iran&rsquo;s mentioned respective targets and considering simultaneously interests of consumers and producers in its energy system. So, in this article we developed a non-linear mathematical programming model for Iran&rsquo;s electricity system to address this concern with changing attitude modeling from a social planner perspective to a private investor perspective. Later, this model has been run for years between 2017-2030. Results show that a 10-20% diffusion of renewable energy, imposing Carbon tax (25 USD per tonneCO₂) and converting gas turbine power plants to gas combined cycle technology with 5% annual rate can satisfy Iran&rsquo;s emissions pledge under the Paris Climate Agreement. Therefore, by imposing a carbon tax, supporting renewable power plants (reducing capital cost and providing a reasonable rate of guaranteed purchase of electricity), and considering on converting gas turbine power plants to gas combined cycle technology we can hope for the operational implementation of the Paris Agreement in the desired period.<span dir="RTL"></span> سیستم عرضه انرژی الکتریکی, تقاضا انرژی, بیشینهسازی رفاه, انتشار گازهای گلخانهای, توافقنامه پاریس Electricity Supply Syste, Energy Demand, Welfare Maximization, Greenhouse Gas Emission, Paris Agreement 0 0 http://epprjournal.ir/browse.php?a_code=A-10-1067-1&slc_lang=fa&sid=1 Ali Abbasi Godarzi علی عباسی گودرزی alia.godarzi@gmail.com 10031947532846005297 10031947532846005297 Yes Sharif University of Technology دانشگاه صنعتی شریف Abbas Maleki عباس ملکی maleki@sharif.edu 10031947532846005298 10031947532846005298 No Sharif University of Technology دانشگاه صنعتی شریف