fa شبیه‌سازی تقاضا و عرضه حامل‌های انرژی تا سال 2035 در ایران با استفاده از مدلساز LEAP عمومى General پژوهشي Research در این مقاله یک مدل یکپارچه از بخش‌های عرضه و تقاضای انرژی کشور با استفاده از مدلساز LEAP توسعه داده شده است. ویژگی اصلی LEAP بعنوان یکی از مدل‌های با چارچوب حسابداری در ارائه آینده‌نگری‌های مربوط به برنامه‌های توسعه‌ای متصور در زنجیره انرژی و تحلیل‌های هزینه-فایده آنها می‌باشد. در مطالعه حاضر ابتدا ساختار شکست بخش‌های مختلف تقاضا و فرضیات و مراجع آماری آنها روشن گشته و با توسعه سیستم مرجع انرژی، پیکربندی تکنولوژی‌های سمت عرضه شبیه‌سازی می‌گردند. فرضیات مورد اشاره در هر دو بخش تقاضا و عرضه در دو سناریو که یکی مبین ادامه روند پیشین و دیگری استفاده از 10 گیگاووات ظرفیت نیروگاه‌های حرارتی-خورشیدی (CSP) تا سال 2035 بود، ارائه شده و نتایج مورد بحث قرار گرفته‌اند. نصب این میزان از واحدهای CSP، در مجموع سبب جلوگیری از انتشار 153 میلیون تن دی‌اکسیدکربن شده و منافعی را از نقطه نظر ایجاد هزینه فرصت صادرات گازوئیل و گاز طبیعی نصیب کشور می‌کند. This paper develops an integrated model of Iran's energy system via LEAP. Using an accounting framework, LEAP's chief function is proposing insight forecasts of plausible energy plans along with their associated cost-benefit analysis. In this study demand node is broken up into it's constituent parts and different assumptions and references used are clearly mentioned and supply-side technologies are simulated according to a reference energy system. Results are discussed in 2 scenarios one of which refers to continuation of past polices in future without no remarkable change and the others includes installation of 10 GW Concentrating Solar Power plants (CSP). The later prevents emission of 153 million tons of cumulative CO2 plus some additional capability in export of natural gas and diesel fuel. سیاستگذاری انرژی, سناریو نگاری, مدلسازی عرضه و تقاضای انرژی, مدلساز LEAP energy policy, scenario planning, energy modeling, LEAP model 0 0 http://epprjournal.ir/browse.php?a_code=A-10-2-18&slc_lang=fa&sid=1