صنعت برق ستون فقرات هر کشور است و تأثیر مستقیمی بر توسعه اقتصادی، امنیت ملی و کیفیت زندگی دارد. در اکثر کشورها صنعت برق ازماهیت انحصاری یا شبه انحصار طبیعی برخوردار است و تعرفه های برق توسط دولت رگولاتوری می شود. از سوی دیگر نیروی برق بخشی ازخدمات مورد نیاز بخش مسکن است.هدف اصلی این مطالعه مدل‌سازی تعرفه برق بخش مسکونی برای کاهش یارانه‌های بخش برق در ایران است. جامعه آماری این تحقیق کل مصرف کنندگان صنعت برق و نمونه آماری مصرف کنندگان مسکونی طی سال های 1380تا 1399 در ایران است.نوآوری این مقاله مدل‌سازی برای اندازه‌گیری مقدار یارانه پنهان پرداختی به خانوارهای مسکونی طی سال های 1380تا 1399 است.متوسط یارانه خانگی 40 میلیون دلار می‌باشد. روند تغییرات بعد از هدفمند کردن یارانه ها کاهشی بوده است. در سال های رونق اقتصادی"دهه‌ی هشتاد" مصرف بیشتر و در سال های رکود اقتصادی مصرف کمتر شده است.مجموع یارانه پرداختی به خانوارها در طی دوره زمانی 1399-1380 برابر با 804 میلیون دلار و متوسط یارانه پرداختی 40 میلیون دلار و انحراف معیار برابر با 24.8 می‌باشد. کمترین یارانه برای استان خراسان جنوبی و بیشترین مقدار یارانه برای تهران بوده‌است. براین اساس می توان نتیجه گرفت که اگر هدف سیاست‌گذار افزایش رشد اقتصادی مناطق کم برخوردار است. باید عدالت یارانه ای را از طریق افزایش سهم مناطق کم برخوردار اعمال کند.
