هدف از پژوهش حاضر مطالعه مسیرهای گذار، دلایل شکست گذار و ارائه راهکارهای سیاستی برای غلبه بر شکست های گذار در صنعت توربینهای بادی ایران است. به منظور انجام این پژوهش از رویکرد کیفی و استراتژی مطالعه موردی استفاده شده است. بر اساس چارچوب نظری موجود، در مرحله اول، سیر تکامل تاریخی صنعت توربین های بادی در ایران از سال 1367 تا 1399 و وضعیت موجود این صنعت در چارچوب نظری گذارهای پایدار و رویکرد چندسطحی (دورنما، رژیم و کنام) بررسی شده و مسیر گذار در هر دوره شناسایی شده است. در مرحله بعد دلایل شکست گذار در مراحل توسعه صنعت بر اساس تحلیل کیفی و مصاحبه های نیمه ساختاریافته با خبرگان این صنعت، استخراج شده است. سپس، راهکارهای سیاستی جهت غلبه بر شکست های گذار در صنعت توربین های بادی ایران ارائه شده است. نتایج این مطالعه نشان میدهد که در مراحل سه گانه گذار صنعت توربین های بادی ایران، مسیرگذار در مرحله اول (1367-1385) از نوع مسیر دگرگونی و در مرحله دوم ( 1385- 1394) از نوع پیکربندی مجدد بوده است. با این حال در مرحله سوم ( 1394- 1399) به دلایلی همچون شکست جهتگیری، شکست شکلگیری تقاضا، شکست هماهنگی و شکست بازیابی، صنعت توربین های بادی ایران نتوانسته است که با استفاده از جایگزینی فناورانه مسیر گذار را به صورت موفقیت آمیز طی کند و دچار ناکامی در گذار به سمت پایداری شده است.
